<< Previous Next >>

coltsfoot


coltsfoot
Photo Information
Copyright: Anka Guszczar (ankag) (31)
Genre: Plants
Medium: Color
Date Taken: 2007-03-25
Categories: Flowers
Exposure: f/8, 1/500 seconds
More Photo Info: [view]
Photo Version: Original Version
Date Submitted: 2007-04-08 2:09
Viewed: 3569
Points: 0
[Note Guidelines] Photographer's Note
Podbiał pospolity, podbiał zwyczajny, końskie kopyto (Tussilago farfara), gatunek z rodziny złożonych, występujący w Europie, w środkowej i północnej Azji, Afryce Północnej i Ameryce Północnej.

W Polsce bardzo pospolity, rośnie na miejscach ruderalnych, przy drogach, na brzegach wód lub w wiklinach, najchętniej na glebach zasadowych, zwięzłych, gliniastych i wilgotnych. Roślina wytwarza liczne kłącza tworzące zwarte kępy. Można go nazwać zwiastunem wiosny ponieważ pierwsze kwiaty pojawiają się w lutym, przed rozwojem liści a masowo zakwita w marcu. Pędy kwiatowe wysokie do 20 centymetrów są pokryte klinowatymi łuskami z pojedynczymi kwiatami na szczycie, w postaci koszyczków wypełnionych żółtymi kwiatami, brzegiem języczkowatymi zaś w środku, rurkowatymi. Na noc kwiaty zamykają się, rano otwierają i po przekwitnięciu koszyczki tworzą kulki puchu zawierające owoce, niełupki z aparatem lotnym. Dopiero po przekwitnięciu podbiał wypuszcza liście długoogonkowe, okrągławosercowate o nierówno ząbkowanym brzegu. Młode liście są całe pokryte kutnerem, który pozostaje tylko na stronie spodniej starszych liści, z wierzchu ciemnozielonych, czasem z zabarwieniem fioletowym. Miejsca zarośnięte przez podbiał zostają często pokryte dywanem liści, ciasno zachodzących na siebie. Niekiedy, podbiał może być mylony z lepiężnikiem, który rośnie też gromadnie, jest wyższy od podbiału, ma większe liście i brunatnoróżowe kwiaty, których koszyczki nie są pojedyncze, lecz zebrane w wiechę.

Surowcem zielarskim są kwiaty zbierane podczas rozkwitania oraz młode dobrze rozwinięte liście bez ogonków. Kwiaty zerwane zbyt rozwinięte dojrzewają podczas suszenia i zamieniają się w puchowe koszyczki, które należy usuwać z suszu.

Kwiaty podbiału zawierają olejek eteryczny, śluzy, flawonoidy, karatenoidy, fitosterole, gorycze, garbniki, sole mineralne, zwłaszcza azotan potasu, kwas jabłkowy, winowy i galasowy. W liściach podbiału jest około 8% śluzów, garbniki, olejki eteryczne, gorzki glikozyd, fitosterole, tłuszcze, flawonoidy, cholinę, sole mineralne zawierające potas, sód, magnez, cynk, fosfor, siarkę, chlor, krzem, aluminium i inne związki.

Podbiał był stosowany jako środek wykrztuśny w starożytności i w średniowieczu. W medycynie ludowej stosowano odwar z liści do przemywania owrzodzeń, żylaków i obrzęków ciała. Odwar z liści działa powlekająco, ściągająco, wykrztuśnie, przeciwskurczowo oraz słabo przeciwbakteryjnie na błony śluzowe układu oddechowego. Kwiaty podbiału wykazują słabsze działanie powlekające i ściągające lecz silniejsze działanie rozkurczowe (mają mniej śluzów a więcej olejku i flawonoidów). Stosuje się je do leczenia łagodnych, przewlekłych nieżytów górnych dróg oddechowych i suchego kaszlu u osób starszych. Preparaty z liści podbiału stosuje się w nieżytach górnych dróg oddechowych, nieżytach gardła u palaczy i przewlekłym zapaleniu oskrzeli.


Only registered TrekNature members may rate photo notes.
Add Critique [Critiquing Guidelines] 
Only registered TrekNature members may write critiques.
Discussions
None
You must be logged in to start a discussion.

Critiques [Translate]

No critiques
Calibration Check
















0123456789ABCDEF